ABD’li yapımcı, söz yazarı ve So So Def Recordings kurucusu Jermaine Dupri, Sony Music Entertainment’a karşı New York Güney Bölgesi Federal Mahkemesi’nde dava açtı.
Dupri, Sony Music’in otuz yılı aşan iş ilişkisi boyunca milyonlarca dolarlık telif gelirini eksik bildirdiğini ve ödemediğini ileri sürüyor.
Dava 6 Temmuz 2026’da açıldı. Dosyada davacılar Jermaine Dupri, So So Def Recordings ve So So Def Productions olarak yer alıyor. Davalı taraf ise Sony Music Entertainment. Dava numarası 1:26 cv 05732 olarak kayıtlara geçti.
Dilekçeye göre uyuşmazlık yalnızca tek bir albüm ya da tek bir sanatçı kataloğuyla sınırlı değil. Dupri ve şirketleri, 1992’den itibaren imzalanan en az yedi ayrı sözleşme, ortak girişim yapıları, yapımcı telifleri, override gelirleri, solo albüm hesapları ve So So Def katalog gelirleri üzerinden Sony Music’in eksik ödeme yaptığını savunuyor.
Dava 18 Milyon Doları Aşan Alacak İddiasına Dayanıyor
Dupri ve So So Def, Sony Music’ten en az 18 milyon dolar telif alacağı talep ediyor. Davada ayrıca 10 milyon doları aşan faiz alacağı bulunduğu iddia ediliyor. Davacılar avukatlık giderleri ve diğer yargılama masraflarının da Sony Music tarafından karşılanmasını istiyor.
Dilekçede Sony Music’in sistematik biçimde telifleri eksik bildirdiği, bazı gelirleri hiç raporlamadığı ve eski dönemlere ait gelirleri daha sonra değiştirilmiş hesap dökümlerine eklediği ileri sürülüyor. Davacı taraf, bu uygulamaların sıradan muhasebe hatası değil, davacıların gelirden mahrum bırakılmasına yol açan bilinçli bir hesap yönetimi olduğunu savunuyor.
People’ın aktardığı dava içeriğine göre Dupri ve So So Def’in kayıtları ile Dupri’nin yapımcılık yaptığı şarkılar bugüne kadar 200 milyon doları aşan brüt gelir yarattı. Davacılar, bu büyüklükte bir katalogdan doğan gelirin doğru ve eksiksiz biçimde raporlanmadığını ileri sürüyor.
Kris Kross ve Xscape İddiaların Merkezinde
Davanın en dikkat çeken bölümlerinden biri Kris Kross katalog gelirleriyle ilgili. Dupri, Sony Music’in Kris Kross’un ilk iki albümü için yapımcı ve override teliflerini 2023’e kadar hiç raporlamadığını iddia ediyor. Bu kalemden 2,2 milyon doların üzerinde alacak bulunduğu ileri sürülüyor.
Dava dilekçesinde Sony Music’in Kris Kross teliflerini davacıların erişemediği ayrı bir muhasebe sisteminde tuttuğu da savunuluyor. Bu iddia doğru kabul edilirse uyuşmazlık yalnızca eksik ödeme değil, telif denetiminin ve hesap şeffaflığının engellenmesi meselesine dönüşüyor.
Xscape’in 1993 tarihli Hummin’ Comin’ at ’Cha albümü de dava dosyasında öne çıkan başlıklardan biri. Dupri, bu albümle bağlantılı olarak yaklaşık 960 bin dolar alacağı bulunduğunu ileri sürüyor. Davada Da Brat, Jagged Edge, Bow Wow, J Kwon, Bone Crusher, Usher ve Mariah Carey ile bağlantılı gelirlerin de hesaplamaya dahil edildiği belirtiliyor.
2025 Denetimi Dava Sürecini Başlattı
Davacılar, 2023 yılında Sony Music’in birden fazla yayın için gerekli telifleri ödemediğinden şüphelenmeye başladı. Bu şüphede, yeni ve değiştirilmiş telif beyanlarında daha önce raporlanmamış gelirlerin görünmesi etkili oldu.
Bunun ardından 2025 yılında Gelfand, Rennert & Feldman tarafından bir denetim yapıldı. Denetimin, Sony Music’in geçmiş dönem telif raporlarında ciddi eksiklikler bulunduğu yönündeki iddiaları güçlendirdiği belirtiliyor. Taraflar arasında 2025’in sonlarında zamanaşımı sürelerini durduran bir anlaşma yapıldı ancak bu süreç anlaşmayla sonuçlanmadı.
Dava bu nedenle yalnızca geçmişe dönük bir ödeme talebi değil. Aynı zamanda büyük şirketlerin eski kataloglar için tuttuğu telif muhasebesinin ne kadar denetlenebilir olduğu sorusunu da gündeme getiriyor.
Cross Collateralization Tartışması
Dilekçede öne çıkan hukuki ve ticari başlıklardan biri de cross collateralization uygulaması. Bu uygulama, bir albüm veya sanatçı hesabındaki zarar ya da geri alınmamış avans bakiyesinin başka bir gelir kalemine mahsup edilmesi anlamına geliyor.
Dupri ve So So Def, Sony Music’in bazı geri alınmamış hesap bakiyelerini So So Def’e ödenmesi gereken teliflerden hatalı biçimde mahsup ettiğini ileri sürüyor. Davaya göre bu uygulama, Dupri’nin solo albümleri ve derleme albüm gelirleri dahil olmak üzere çeşitli kalemlerde ödeme yapılmasını engelledi.
Bu iddia, günümüzde eski katalog sözleşmelerinde en çok tartışılan konulardan birine temas ediyor. Büyük şirketler geçmişte avans ve masraf geri kazanımı üzerinden birçok hesabı birbirine bağlayan yapılar kurdu. Streaming döneminde eski kataloglardan yeni gelirler doğdukça, bu hesapların nasıl kapatıldığı ve hangi gelirlerin hangi bakiyelere mahsup edildiği yeniden önem kazandı.
So So Def Kataloğu Hip Hop ve R B Tarihinde Önemli Bir Yer Tutuyor
So So Def Recordings, 1990’lardan itibaren Atlanta merkezli hip hop ve R B sahnesinin en etkili yapılarından biri oldu. Label, Kris Kross, Xscape, Da Brat, Jagged Edge, Bow Wow, Dem Franchize Boyz, Anthony Hamilton ve J Kwon gibi sanatçılarla tanındı.
Dupri aynı zamanda yapımcı, söz yazarı ve remiksçi olarak Mariah Carey, Usher, TLC, Janet Jackson ve Ludacris gibi isimlerle çalıştı. Bu nedenle dava, yalnızca bir şirket ortaklığına ilişkin ticari uyuşmazlık değil. 1990’lar ve 2000’lerin pop, R B ve hip hop kataloglarının telif muhasebesine ilişkin daha geniş bir tartışmanın parçası.
Sony Music ile So So Def arasındaki ilişki 1992’de başladı. İlk dönem anlaşmalarının ardından ortak girişim yapıları kuruldu. So So Def kataloğu bir dönem Columbia ve Sony ekosistemi içinde büyüdü. Daha sonra Arista ve başka şirket yapıları üzerinden farklı dönemlerde devam eden anlaşmalar yapıldı.
Sony Music İddialara Henüz Yanıt Vermedi
Haberin yayımlandığı sırada Sony Music Entertainment davadaki iddialara ilişkin kamuya açık ayrıntılı bir yanıt vermiş değildi. People’ın haberine göre Dupri’nin avukatı ek yorum yapmadı. Sony temsilcileri de haber taleplerine hemen yanıt vermedi.
Bu nedenle dosyadaki tüm bilgiler davacı tarafın iddiaları niteliğinde. Mahkeme henüz Sony Music’in savunmasını değerlendirmiş değil. Dava ilerledikçe Sony Music’in sözleşme hükümleri, zamanaşımı itirazları, muhasebe kayıtları ve denetim bulgularına ilişkin karşı argümanlar sunması beklenebilir.
Sony Music’in olası savunmasında eski sözleşme hükümlerine, mahsup haklarına, daha önce yapılan hesap kapamalarına ve zamanaşımı sınırlarına dayanması muhtemel. Ancak dava dilekçesindeki gizleme ve sonradan raporlama iddiaları, zamanaşımı tartışmasını da karmaşıklaştırabilir.
Dava Eski Katalogların Yeni Değerini Gösteriyor
Jermaine Dupri davası, eski katalogların streaming döneminde yeniden değer kazanmasının doğurduğu telif ihtilaflarına yeni bir örnek oluşturuyor. Fiziksel satış döneminde imzalanan birçok sözleşme bugün dijital gelirler, katalog satın almaları ve yeni lisanslama modelleriyle yeniden yorumlanıyor.
Bu tür davalarda temel sorun yalnızca royalty oranı değil. Hangi gelirlerin raporlandığı, hangi hesapların birbirine mahsup edildiği, sanatçıya hangi muhasebe sistemlerinin açıldığı ve geçmiş dönem teliflerinin ne kadar geriye doğru denetlenebileceği de belirleyici hale geliyor.
Dupri ve So So Def’in iddiaları kabul edilirse, dava büyük şirketlerin eski hip hop ve R B katalogları için tuttuğu muhasebe kayıtlarının daha ayrıntılı incelenmesine yol açabilir. Davanın reddedilmesi veya Sony lehine sonuçlanması halinde ise eski sözleşmelerde şirketlerin hesaplama ve mahsup yetkilerinin güçlü biçimde korunduğu yönünde bir sonuç doğabilir.
Uluslararası Müzik Sektörü Açısından Anlamı
Dava, ABD merkezli olsa da uluslararası müzik sektörü açısından da önemli. Büyük şirketlerin katalog muhasebesi, yalnızca ABD’deki satış ve streaming gelirlerinden oluşmuyor. Eski kataloglar senkronizasyon, dijital platform gelirleri, fiziksel yeniden basımlar, derleme albümler ve uluslararası lisans gelirleri üzerinden uzun yıllar boyunca gelir üretmeye devam ediyor.
Bu nedenle Dupri davası, yapımcılar, label sahipleri ve sanatçılar için denetim hakkının önemini bir kez daha gösteriyor. Bir katalog ne kadar uzun ömürlü ve çok taraflı ise, telif muhasebesi o kadar karmaşık hale geliyor. Özellikle yapımcı telifleri, override payları ve ortak girişim hesapları sanatçı teliflerinden farklı sözleşme hükümlerine tabi olabiliyor.
Müzik sektöründe son yıllarda artan telif davaları, büyük şirketlerle sanatçı ve yapımcılar arasındaki eski sözleşmelerin streaming ekonomisi içinde yeniden sınandığını gösteriyor. Jermaine Dupri’nin Sony Music’e karşı açtığı dava da bu eğilimin en görünür örneklerinden biri olarak öne çıkıyor.
